پس از مدتها بالاخره انگیزه ای برای نوشتن... این اصغر فرهادی

بی نظیر و آن پیمان معادی دلنشین!!!...و  این مردم نازنین!!!

روز میلاد تلنگریست بر شیشه

 دوباره آغاز...

مجالی نیست تا برای گیسوانت جشنی بپا کنم

که گیسوانت را یک به یک

شعری باید و ستایشی

دیگران

معشوق را مایملک خویش می پندارند

اما من

تنها می خواهم تماشایت کنم

در ایتالیا تو را مدوسا صدا می کنند

(به خاطر موهایت)

قلب من

آستانه ی گیسوانت را ، یک به یک می شناسد

آنگاه که راه خود را در گیسوانت گم می کنی

فراموشم مکن !

و بخاطر آور که عاشقت هستم

مگذار در این دنیای تاریک بی تو گم شوم

موهای تو

این سوگواران سرگردان بافته

راه را نشانم خواهند داد

به شرط آنکه ، دریغشان مکنی

پابلونرودای عزیز

دلم صدایت را می خواهد که سه سال است در فضای لایتناهی رها شده....