ما در مجادله عقل و عشق به هیچ جا نرسیدیم.کما اینکه در سراشیبی بوفه عقل ما را به سوی واکنشها رهنمون نمود ولی در سربالایی  جلالیه عشق ما را به شوخی واداشت.امان ازاین شوخی های زمونه که برای اثبات عشق نه بیان ونه کلام ونه هیچ چیزدیگر که تنها یک مثال کافیست.اگر آن روز من مثالی می آوردم به قول یکی از این ۳ نفر قطعا طرف کارهایش را می پذیرفت ولی مثال نیاوردیم و تمام واکنشها در پی این غفلت تکذیب شد.آن روز یکه سربالایی جلالیه رو بالا رفت ومن سر پایینی جلالیه رو ولی اونکه رفت بالا سقوط کرد و اون که اومد پایین  قطعا حرفها و مثالهای بسیاری  برای اثبات بالاتر بودن دیگری داشت.قضیه پایان یافت اما فردا روزی دیگر است شایدکه  از خاک غباری به هوا خواست........

(در ضمن آقای زراعتکار هم تایید کرد که ما قطعا ۳ نفریم.کدوم منگلی به ما گفته که ۶-۷ نفریم.جواب:همون منگلی که با بالا رفتن سقوط کرد)

چهارشنبه ۱۳ تیر ۱۳۸٦ساعت ٧:٢۳ ‎ب.ظ توسط راهبه نظرات ()
تگ ها: