تو مرا به سکوت ابدی محکوم کردی . من اشتباهی کردم.

 و مجازاتم :تا انتها سکوت 

دلی که پراز حرف بود به دنبال یک شنونده می گشت ولی تو تنها بر حرفهای دل من افزودی و هیچ گاه به آنها گوش ندادی اما بدان تو آخرین فردی بودی که دل من را هوایی کرد .

 من بعد از تو با خود عهد بستم که دیگر اجازه ندهم بار این دل سنگین تر شود .

من بعد از تو به انتهای جاده دل رسیدم . مسیر زندگی من را عوض کردی بدون اینکه حتی خودت بفهمی ...

من بعد از آن خنده -آن خنده اشتباهی-  تنها ستاره آسمانم را خاموش یافتم . و از آن روز تصمیم گرفتم روی زمین باشم .

من از همه آنهایی که ادعا می کنند آسمانی هستند خسته ام

                                                              خسته ام

                                                                       خسته ام .

     ................و من دیگر دل به کسی نخواهم بست .                                          

/ 1 نظر / 5 بازدید
هانيه

من هرروز بهت سر ميزنم ببينم آپ کردی يا نه !!!